Pay-per-use steeds populairder bij bedrijven

Ze snakken daarom naar betaalmodellen waarin wordt afgerekend naar gebruik, zodat de kosten beter aansluiten op de daadwerkelijk afgenomen diensten.

Dat blijkt uit een rapport van onderzoeksbureau IDC, dat tevens vaststelt dat leveranciers, die niet geneigd zijn aan die wens tegemoet te komen, het risico lopen klanten te verliezen aan SaaS-providers, die vaak een afrekenmodel hanteren dat veel dichter in de buurt komt van daadwerkelijk betalen voor wat je afneemt.

“Klanten geloven dat ze gedwongen worden meer software te kopen dan ze nodig hebben of daadwerkelijk gebruiken,” schrijft IDC analist Amy Konary. Daardoor ontstaat volgens haar een ‘waardediscrepantie’ die niet zomaar weg te nemen valt met forse kortingen.

Konary bepleit dat leveranciers overstappen op een model waarin de klant wordt afgerekend op zijn gebruik, waarbij de leveranciers harder zullen moeten werken om het de klant naar de zin te maken, en “waarin de meerwaarde zit in het gemak, de intuïtiviteit en de naadloosheid van de gebruikservaring.”

Ze vergelijkt in het rapport de gewenste veranderingen met de manier waarop de muziekindustrie overstapt van de verkoop van cd’s naar de verkoop van losse nummers aan hun klanten, die nu door software in staat worden gesteld hun muziekcollecties geheel naar eigen behoefte te beheren. Ook haalt ze Amazons webgebaseerde opslagservice aan (EC2), waarmee bedrijven hun eigen software kunnen hosten en daarvoor betalen op basis van het aantal uren dat de applicaties worden gebruikt.

Dat is nog geen puur prijsmodel dat volledig op gebruik is gebaseerd (gebruikers betalen hetzelfde tarief voor licht of zwaar gebruik van de applicatie) maar het stelt klanten wel in staat “aankopen te doen op een veel gedetailleerder niveau dan voorheen mogelijk was,” zegt Konary.

Leveranciers maken zich terecht zorgen dat ze omzet zullen mislopen als ze overstappen op een prijsmodel gebaseerd op daadwerkelijk gebruik, schrijft ze, maar aan de andere kant willen CIO’s graag de zekerheid dat hun kosten niet plots door het dak gaan als er een keer onverwacht veel gebruik wordt gemaakt van dergelijke services. Een compromis zou volgens Konary een soort gelaagd prijsmodel kunnen zijn, zoals dat ook bij telefoon-providers vaak gebruikt wordt.